Ogrodzenie powinno stanowić też pewną osłonę wzrokową, przy czym przejrzystość tej osłony może być różna, w zależności od potrzeb; pewne części ogrodu pozostawia się "do wglądu" z zewnątrz, natomiast plac wypoczynkowy chce się szczelniej osłonić. Prawie żadne ogrodzenia nie zapewniają dostatecznej osłony wzrokowej i zwykle trzeba je uzupełniać przez luźne grupy drzew, żywopłoty, wysokie byliny i kwiaty jednoroczne. Biorąc pod uwagę wszystkie zadania, jakie ma spełniać ogrodzenie, za jedno z najlepszych ogrodzeń można by uznać żywopłot. Żywopłoty są trudne do sforsowania, stanowią dobrą osłonę wzrokową, a przy tym harmonizują z otoczeniem. Mają jednak pewne wady: wymagają stosunkowo żyznej gleby (warunek równomiernego wzrostu i zagęszczania się) oraz fachowej opieki. Poza tym w pierwszych latach po posadzeniu żywopłot jest za rzadki i za niski, aby mógł stanowić wystarczające ogrodzenie. W tym okresie konieczne jest tymczasowe ogrodzenie "pomocnicze". Wzdłuż ogrodzenia frontowego spotyka się strefa prywatna z publiczną.